mongools goud

De prachtige documentaire Mongools Goud die door NTR’s Het uur van de wolf werd uitgezonden gaat over een cellist op zoek naar de paardenharen die gebruikt worden voor het bespannen van strijkstokken. Het is een prachtige reis door Mongolie vol muziek, ontmoetingen en verhalen. Weinigen spreken een beetje Engels, waardoor het communiceren vooral door middel van muziek plaats vindt. Het is bijzonder om de onhandigheid van de westerse vreemdeling te zien. Aan het eind wacht hem de beloning: een streng paardenhaar voor een nieuwe strijkstok. Een beloning waarvan ik zou denken dat het te mooi is om maar durven te dromen, maar hoe anders is zijn reactie: hij is geschokt dat de streng in zijn bijzijn uit het achterwerk van het eigen paard van de muzikale vader van een talentvolle zanger wordt getrokken en mompelt tegen de camera iets als: nou, ik geloof dat het me als een soort geschenk wordt gegeven, bizar…ik zal het maar gebruiken voor een strijkstok, dan heeft het toch nog zin gehad. Een voor mij onbegrijpelijke reactie nadat hij heeft gezien op welke harmonieuze manier dit alles tot stand is gekomen…

Bekijk de documentaire HIER via uitzending gemist

omschrijving NTR: Meer dan de helft van de strijkstokken in de wereld zijn bespannen met het paardenhaar van witte hengsten uit Mongolië. De eigenzinnige cellist Ernst Reijseger gaat op zoek naar de Mongoolse muziekcultuur en dit ‘witte goud’. Hij bezoekt instrumentbouwers, paardenvioolspelers, zangers en herders op de steppen die de liefde voor hun paarden en hun rijke historie bezingen. In het economisch snel veranderende Mongolië staan de oorspronkelijke nomadencultuur en de jaarlijkse paardenslacht onder druk; de handel in de kostbare witte paardenstaarten is vergenomen door Chinezen, waardoor ze niet of nauwelijks meer te vinden zijn op de lokale markt. De Morin Khuur, de tweesnarige paardenviool met een krul in de vorm van een paardenhoofd, speelt een belangrijke rol in de Mongoolse cultuur. Samen met de Mongoolse ‘long-songs’ gaan ze in deze documentaire een bijzonder muzikaal huwelijk aan met de gevarieerde muziekstukken en improvisaties van Reijseger en zijn cello. De regisseurs Thomas Doebele en Maarten Schmidt hebben het minutieus vastgelegd. Op de traditionele muziekacademie in de hoofdstad Ulaanbaatar daagt Reijseger leerlingen uit te improviseren en hun grenzen te verleggen om ze een breder podium te bieden voor hun muzikale toekomst. Met de getalenteerde twaalfjarige zanger Tömör reist Reijseger af naar diens oom op de uitgestrekte steppen. Daar ontmoet hij de paardenherders en de hengsten met hun begeerde staarten.

Aaron Swartz / Jesus

Gisteren zag ik online de documentaire Aaron Swartz: the internet’s own boy, over de vorig jaar door zelfmoord overleden internetgoeroe achter RSS, Reddit en vooral de grote man achter de protesten tegen de SOPA-wet. Zijn verhaal klinkt in de documentaire als het verhaal over Jezus, ontdaan van alle mythes. Een held zonder meer, met een tragisch en onnodig einde. Eerst de trailer, eronder de hele documentaire [neem de tijd, hij duurt dik anderhalf uur]. Onvoorstelbaar hoe iemand op zo’n jonge leeftijd door heeft hoe de wereld in elkaar zit!

The film follows the story of programming prodigy and information activist Aaron Swartz. From Swartz’s help in the development of the basic internet protocol RSS to his co-founding of Reddit, his fingerprints are all over the internet. But it was Swartz’s groundbreaking work in social justice and political organizing combined with his aggressive approach to information access that ensnared him in a two-year legal nightmare. It was a battle that ended with the taking of his own life at the age of 26. Aaron’s story touched a nerve with people far beyond the online communities in which he was a celebrity. This film is a personal story about what we lose when we are tone deaf about technology and its relationship to our civil liberties.

kunstbelevenis

Dripped is een korte [10min] animatiefilm, die swingt en betovert. Aanvankelijk dacht ik dat het ging over de manier waarop kunst je waarneming kan veranderen en hoe een mens intens kan genieten van kunst wanneer je het volledig door je heen laat gaan. Zo kun je het nogsteeeds zien, maar het blijkt het proces van Jackson Pollock te zijn; hoe hij zelf tot zijn eigen stijl is gekomen. Heerlijke korte film!

the sand storm [met Ai WeiWei]

Ik zat naar een fijn kort [10min] dystopisch science fiction filmpje te kijken dat op een of andere manier bleef boeien en ik bedacht me dat dat misschien wel kwam omdat 1 van de hoofdpersonen op Ai WeiWei leek. Het bleek hem echt te zijn en daarmee krijgt zo’n filmpje gelijk meer politieke lading. Daarnaast is het een heel originele manier om een verhaal in filmvorm te vertellen: hoogst origineel!

mind the gap

Door alle nieuwsberichten uit Oekraine, Irak, Syrie en Israel en het zoeken naar verse vijanden was ik bijna vergeten waar het de afgelopen jaren telkens weer om draaide: de Kloof. Waar ik 20 jaar geleden nog vol verbijstering naar de cijfers keek en wel 7 maal opnieuw moest kijken of er echt stond wat er stond [namelijk dat de rijkste 350 mensen op aarde gezamenlijk de helft van al het kapitaal op aarde bezitten], daar zijn de getallen inmiddels nog dramatischer geworden.

De verdeling van het kapitaal op aarde wordt almaar onevenwichtiger en het zijn al een tijdje de leden van de 1% van de rijksten die vinden dat het anders moet. Bang voor een terugkeer naar een tijd van voor de Franse revolutie waar dan opnieuw een opstand van het volk met aangescherpte hooivorken en guillotines aan te pas moeten komen om alles opnieuw te verdelen, pleiten enkelen voor hen nu al voor een betere verdeling die uiteindelijk voor iedereen beter zal uitpakken. Het blijft mooi om deze boodschap te horen uit de mond van Nick Hanauer, een zelfverklaard plutocraat in een knappe TEDtalk

bevroren tijd


Adam Magyar kijkt anders naar de wereld dan de meesten van ons; hij ziet voortschrijdende momenten en hoe alles in die momenten vervluchtigt tot onbelangrijkheid. Hij heeft een manier gevonden om die momenten te vangen en het resultaat is betoverend. Over hoe de loop der dingen in anonimiteit toch ook intimiteit weet te bewaren. In deze TEDtalk spreekt hij zelf zoals zijn werk; hij zuigt je langzaam zijn wereld in:

Posted in art