kip met gouden eieren


In de dierentuin van het Duitse Limbach-Oberfrohna is een konijn zonder oren geboren. De directie van de dierentuin hoopte er een goedlopende attractie van te maken, net zoals ijsbeertje Knut destijds in de dierentuin van Berlijn. Maar dat was te vroeg gejuicht. Bij het maken van een documentaire over het konijntje lette een cameraman niet goed op en trapte het arme beestje dood. ”Wij zijn allemaal geschokt en kunnen het niet bevatten”, aldus directeur Uwe Dempewolf van de dierentuin. Het konijntje zou de komende dagen worden gedoopt met de naam Til. De redenen voor de lichamelijke afwijking zijn onduidelijk. Mogelijk is er sprake van een genetisch defect. bron: nu.nl

Hieronder een bijzondere korte [10min] animatiefilm over hetzelfde sprookje met een soortgelijk verknipt plot. Een vreemde beeldtaal door tekeningen uit kinderboeken te combineren met boekjes om kinderen te leren lezen door alle elementen te voorzien van een tekstlabel. Het heeft daarmee iets van Heidegger’s filosofie dat de mens de wereld alleen nog maar door technische ogen kan bekijken; alles is grondstof geworden om een functie te hebben en daarmee zien we de hele wereld alleen nog maar als gebruiksartikel. De ware aard der dingen [het ‘dasein’ der dingen] staat steeds verder van ons af, waarmee de mens tegenover de natuur is komen te staan en ook de natuur in onszelf als ‘vreemd’ beschouwen. Of je deze gang van zaken nu toejuicht of betreurt, het is een sinds de prehistorie ingeslagen weg en we kunnen niet meer op onze schreden terugkeren. Niet de mens heeft de techniek, maar de techniek heeft de mens.

De hoofdpersonen in dit sprookje zijn twee kinderen die verbazingwekkend zelfredzaam zijn en volop initiatief tonen om de wereld naar hun hand te zetten, wanneer zij een vreemd toverend wezen ontdekken in het konijn dat zij zojuist gevangen hebben om te slachten. Onmiddellijk zien zij kans om het maximale uit deze buitenkans te halen. Uiteraard loopt dit uiteindelijk niet goed af na een surrealistische apotheose, waarna alle getoverde spullen plotsklaps veranderen in de oorspronkelijke grondstoffen. Waar zij voor zichzelf een gouden toekomst als koning en koningin zagen, worden ook zij overvallen door de oorsprong van de grondstof van de diamanten: zij vallen ten prooi aan insecten en sterven in een scene die doet denken aan Tristan en Isolde door Dali. Alles is illusie, zelfgebouwde illusie.