woodkid

Frans multitalent maakt niet alleen mooie en spannende muziek, maar zorgt er ook voor dat er fantastische clips bij horen. Vooral de song Iron, op zichzelf al een prachtnummer, heeft een onvoorstelbaar mooie epische clip. Ik stuitte er bij toeval op bij Vimeo en zat met open mond te kijken. Vergeet niet op fullscreen te zetten!


Advertenties

simplificatie

ook al is het een wel erg simpele voorstelling van de wereld, Hans Rosling weet het publiek keer op keer te boeien met zijn inzichtelijke grafieken en statistische goochelarij. Als geen ander maakt hij een show van zaken waar ieder ander een zaal jammerlijk in slaap sust. Hij levert geen cijfers; hij geeft sociologische en politieke adviezen en we eten allemaal uit zijn hand…


eerdere TED-talks van hem hier en hier.

fenomenaal

ik zat zojuist in mijn eentje achter de laptop te applaudiseren voor deze film…een meesterwerk dat hart en hoofd bij elkaar brengt; een hymne aan het leven en bewustzijn. Oneindig prikkelend of anders wel visueel betoverend elk van de 88 minuten.

Chris Gallagher’s feature-length film essay Time Being is an elegant and thought-provoking investigation of the nature and experience of time, and its filmic representation. 88 one-minute shots or shot-sequences counterpoint a spoken commentary that probes and questions the subject from many different angles – psychological, philosophical, mechanical, cosmological, artistic. Equally, Gallagher combines aspects of different cinemas – documentary, structural, poetic, narrative, and personal – skillfully interweaving all the elements into a complex yet coherent and surprisingly moving statement on the human condition. The most brilliant film on its subject I’ve ever seen, Time Being is cool and non-academic yet deeply engaged, and beautifully shot. An educational film in the best sense.

bekijk hem hier: https://vimeo.com/30698237

anachronisme

“Het is een vondst zoals je er maar een in je leven meemaakt. De mensen die dit gemaakt hebben hadden een uiterst complexe beschaving.” (professor Miranda Aldhouse Green, archeologe, University of Wales)

Toen rovers in Midden-Duitsland eind jaren 90 een site uit de Bronstijd plunderden, hadden ze geen flauw idee dat ze een uitzonderlijke vondst hadden gedaan. Een vondst die onze ideeën over de komst van de beschaving in Europa grondig zou veranderen. Wat ze wel wisten, was dat er veel geld mee te verdienen viel. Wat ze in handen hadden gekregen, was een bronzen schijf waarop de maan, de zon en de sterren te zien waren. Hun buit werd ondergronds meerdere keren doorverkocht, totdat de Duitse archeoloog Harald Meller zich als koper voordeed. De vraagprijs was een half miljoen euro. In een spectaculaire politieactie waarbij Harald Meller zelf als lokaas diende, werd de bende in februari 2002 in het Zwitserse Basel gearresteerd en werd de schijf gered.

De vondst was sensationeel. Te sensationeel om waar te zijn. Velen dachten dan ook dat ze met een kundige vervalsing te maken hadden. Maar grondig laboratoriumonderzoek wees uit dat de bronzen schijf wel degelijk echt was. Hij kon gedateerd worden op 1600 jaar voor onze jaartelling.
De geldende mening was dat er in die tijd niet veel beschaving was in Midden-Europa. Er waren geen grote steden, er was geen schrift en er was geen spoor van filosofisch denken, zoals bijvoorbeeld in het oude Egypte. Het enige dat we kenden, waren grote blokken steen die tot mysterieuze bouwsels waren samengebracht, zoals in Stonehenge. Dat ze iets te betekenen hadden was duidelijk, maar wat, daarover was geen enkele aanwijzing.
De Hemelschijf van Nebra, zoals hij was gaan heten, zette het beeld van een barbaarse tijd zonder beschaving behoorlijk op zijn kop. De zon, de maan en de sterren op de schijf waren zorgvuldig ingelegd met bladgoud. Langs de randen liepen twee mysterieuze gouden bogen, die niemand aanvankelijk kon verklaren. Ook viel een groepje van zeven sterren op. Wat hadden al die symbolen te betekenen? Waar had schijf voor gediend? Hoe meer de wetenschappers ontdekten, hoe meer ze ervan overtuigd raakten dat de maker de sterrenhemel heel goed moest hebben gekend, veel beter dan ze tot nu toe voor mogelijk hadden gehouden. Als hun theorie klopte, had hij zelfs meer astronomisch inzicht dan zijn tijdgenoten uit het oude Egypte.

The Nebra Stardisk; een documentaire van BBC

tuinpoes


Zoals wel vaker gebeurt had ik vandaag weer eens een poes op bezoek in de tuin. Er zijn er een stuk of 7 a 8 die mij regelmatig met een bezoek vereren. Wat zijn ze toch prachtig en vandaar dat ik eens op zoek ging naar een film over de kat. Zoals gewoonlijk wanneer je interessant videomateriaal zoekt kom je dan uit bij de BBC. Wat zijn het toch geweldige programmamakers! In ‘the cat connection’ wordt een beeld geschetst van het dubbelleven dat de gemiddelde huiskat leidt…als dr.Jekyll and mr.Hyde. Daarnaast is het een lofzang op de kat als een van de meest geslaagde schepsels van de evolutie. Prachtig!

vinicio capossela

Ik wist van niks! nooit van gehoord en toch is ie al zo’n 20 jaar bezig. Waarom hebben mijn vrienden mij nooit op vinicio capossela gewezen? Hij maakt muziek in de sfeer van tom waits en paolo conte; vermengt mediterraanse folkmuziek met gypsy en fanfare. Ideale muziek voor bij het kampvuur. In de luisterpaal staat nu zijn nieuwste album ‘Marinai, Profeti e Balene‘ waarop onder andere mark ribot [bekend van tom waits] meespeelt. Een erg fijn album dat de afgelopen week al een paar keer mijn ochtendgezelschap was. Hij fluistert, praat en zingt; hij troost, viert en bezweert…en dat terwijl ik er niets van versta.