zingeving

In de afgelopen [eerste] schoolperiode hebben we voor het vak Kaders van Zingeving een reflectie-opdracht moeten schrijven waarin we ons zingevingskader moesten beschrijven in dialoog met de teksten die we in die periode hebben behandeld. Dit waren teksten over of vanuit de verschillende tradities die er bestaan om tegen het leven aan te kijken, zoals teksten van:

Tolstoj
Caputo
Sartre
Nietzsche
Zenboeddhisme
Fromm
Tolle
Frankl
Augustinus
aquino

Vanwege de vormgeving van deze blog heb ik de tekst in een eerder bericht neergezet, anders moet je hier zoveel scrollen dat de oudere berichten onbereikbaar worden. De teksten zijnHIER te vinden . Ik heb ook aan mijn studiegenoten gevraagd om hun teksten door te sturen, deze worden er dan later achter geplakt…er zijn er nu 6 te lezen.

Omdat een blogbericht zonder filmpje geen blogbericht is volgt hier een vermakelijk kwebbelende man in nachtelijk park:

zondeval

first we cut then we cherish [2007]
crosscuts
Zelf vind ik het 1 van mijn beste werken, maar ik heb het nog nooit af laten drukken omdat ik nog niet weet hoe groot het moet worden en welk materiaal. Het is gemaakt na een verbroken relatie; nooit meer heb ik iemand ontmoet met wie ik zo goed kon praten of iemand die me zo scherp hield en me kritisch over mezelf na liet denken. Het gaat over daden en gevolgen en de zoete smaak van heimwee en misschien ook wel over hoe de mens los raakt van zijn oorsprong.

Ik moest eraan denken toen ik deze schitterende animatiefilm zag…met een erg fijn muziekje erbij!


Film by Jordan Bruner
Sound by Future Perfect
The Leaf Woman and the Centaur is a stop-motion animated film that looks to reconcile a set of creation myths and re- establish the act of experiencing the story as their central component. In the same way Paradise Lost articulated the felix culpa (beneficial fall of man) within the Biblical beginnings, or Dante’s Inferno explored our ethical and spiritual scaffolding, The Leaf Woman and the Centaur will use the same basic tropes present in every creation myth to emphasize the value of an ancient experience that died with the cold logic of words.

ai! [of A.I.?]

De vooraanstaande Cambridge University gaat onderzoek doen naar de potentiële gevaren van kunstmatige intelligentie [Artificial Intelligence: AI].

De universiteit richt een Center for the Study of Existential Risk op en gaat onder meer het mogelijke gevaar van kunstmatige intelligentie onderzoeken. “Het is een aannemelijke voorspelling dat ergens in deze of de komende eeuw intelligentie zal ontsnappen aan de huidige biologische beperkingen”, aldus Huw Price, filosofieprofessor aan Cambridge. “Dan is de mens niet langer het slimste ding op aarde.”

Price benadrukt dat het niet gaat om kwaadaardige machines, maar om machines die zich niet interesseren voor onze belangen. Als voorbeeld noemt de professor het bestaan van intelligente machines die niet geven om duurzaamheid. Hij vergelijkt het risico met de manier waarop mensen het bestaan van diverse dieren bedreigen of hebben bedreigd.
“Mensen zien het gevaar van kunstmatige intelligentie als een verwaarloosbare zorg, maar we weten niet hoe serieus het risico is. We weten niet in welk tijdsbestek het zich gaat ontwikkelen en zorgen wegwuiven is gevaarlijk”, aldus Price. [bron: http://www.nu.nl]

Al tientallen jaren is dit voer voor science-fictionschrijvers en futurologen en het verbaast me enorm dat er dan nu pas serieus onderzoek gedaan gaat worden! Afgelopen maart heb ik al een gerelateerd bericht geplaatst met een boeiende TEDtalk…hier is ie nog een keer:

Onder Kevin Kelly’s eindredactie (van 1992 tot 1999) wint Wired Magazine in 1994 de National Magazine Award for General Excellence. Vanaf 1999 geldt hij als ‘senior maverick’ van de Wired-redactie. En in 2000 is Kelly medeoprichter van de All Species Foundation die zich tot doel stelt alle organismen op deze aarde in kaart te brengen. In één van zijn bekendste boeken, Out of Control (1994), richt hij zich op de ‘new biology of machines’. Hij voorspelt dat machines zo complex en autonoom zullen worden dat ze meer op levende wezens zullen gaan lijken. In zijn nieuwste boek, What technology wants (2010), gaat hij nog een stap verder en beschrijft hij hoe nieuwe technologieën net als levende organismen hun eigen behoeften zullen hebben. Het ‘technium’, het netwerk aan interacterende stukjes technologie, krijgt een eigen dynamiek die nog maar ten dele voorspelbaar is, maar in elk geval onomkeerbaar. Technologie zal diverser, complexer en meer alomtegenwoordig worden. De mens zal hier rekening mee moeten gaan houden, om een houdbare situatie voor de toekomst te creëren. En het zal ons hele beeld van zelf, individu en gemeenschap danig gaan veranderen: