apenstreken

een blogbericht gevonden op de hele fijne website: http://www.visionair.nl, een blog over wetenschap, ideeën, maatschappij en de toekomst

In onderstaande video wordt een interessant psychologisch fenomeen gedemonstreerd. Voor de lezers die dit fenomeen nog niet kennen is het interessant om eerst deze video te bekijken en daarna pas verder te gaan met het lezen van de rest van dit artikel (1m42)

Het experiment uitgevoerd in bovenstaande video was een inzending uit 2010 van de psycholoog en hoogleraar Daniel Simons voor The Best Illusion of the Year contest. Simons is een beroemd (experimenteel) psycholoog die onderzoek doet naar onder andere perceptie, geheugen en aandacht. Hij is onder meer bekend vanwege zijn onderzoek naar veranderingsblindheid. De inzending uit 2010 is een geactualiseerde versie van het beroemde experiment ‘De onzichtbare gorilla‘ die Simons samen met collega Christopher Chabris in de jaren negentig heeft uitgevoerd. Beide experimenten laten zien dat door bewuste focus op een bepaald element (selectieve aandacht of selectieve waarneming) er een vorm van blindheid kan ontstaan waardoor je minder ziet dan dat er werkelijk is. In het experiment focus je je op de bal die over en weer wordt gegooid. Door die focus op de bal zien ongeveer de helft van de mensen die het filmpje kijken, niet de gorilla die dwars door het beeld loopt. Als je later weer terugkijkt en bewust op de gorilla let, dan zie je de gorilla opeens wel. Zoals in de video wordt opgemerkt werkt het alleen als je deze video nog niet eerder hebt gezien en de gorilla daardoor ook niet verwacht. Het experiment laat duidelijk zien dat als je ergens teveel de focus oplegt, je andere (relevante) zaken over het hoofd kunt zien. Je bent er als het ware blind voor. Er zijn meer van dit soort video’s op Simons’ YouTube Kanaal te vinden.

ark van noach

Het had zo mooi kunnen zijn; we dachten dat het nooit zo lukken om als homo’s aan boord te komen van de Ark van Noach, maar er bleek geen wachtrij te zijn. We moesten ons haasten, want misschien stonden ze al wel op het punt van vertrekken… Wij holden naar de loopplank en meldden ons aan. Aangekomen stond een potige dame ons op te wachten en vroeg een fortuin om binnen te komen. Wat een teleurstelling! “En die giraffen dan? Hoe hebben zij het dan betaald?”, wierpen we nog tegen…maar met een fijn glimlachje verzekerde ze ons dat ‘daar al in was voorzien’… Geen redding voor ons soort.

ark van noach

Wagenstraat, Den Haag

‘Het gebouw in de Wagenstraat was ooit een synagoge en het kloppend hart van de Joodse buurt. Dat hart is in de Tweede Wereldoorlog meedogenloos uit Den Haag gesneden. In de jaren zeventig werd het toen leegstaande pand gekraakt door een paar mannen uit de Turkse gemeenschap. Ik wilde hun verhaal vastleggen maar mijn plan kreeg al snel een andere wending. Op mijn zoektocht naar de bezetters van het eerste uur maakte ik een reis door de tijd en culturen. Maar met de verhalen die iedereen mij vertelde werd het ook een reis door mijn eigen geweten, met het gezicht naar het oosten…’ Zo begint Naeeda Aurangzeb haar voice-over in de NTR-documentaire Met het gezicht naar het oosten.

Aan de hand van onverwachte ontmoetingen en gesprekken met bewoners, middenstanders en mensen uit de Turkse, Joodse en Chinese gemeenschap geeft zij de Wagenstraat in Den Haag een stem en een gezicht. Rode draad is de Al Aksa moskee, gevestigd in het gebouw dat ooit een synagoge was. Gaandeweg haar reis door de tijd en geschiedenis van de straat stelt Naeeda ook zichzelf vragen. De onverschilligheid en het ogenschijnlijk langs elkaar heen leven in de Wagenstraat doen haar pijn. Ook de vergeten Joodse geschiedenis roept bij haar diepe emoties op. In een ontroerende scène bij het Joods Kindermonument op het Rabbijn Maarsenplein komt voor haar, als moslima en geboren Pakistaanse, alles samen. [bron:NTRnieuwspagina]