superster

Superster Daan Roosegaarde is misschien wel de meest inspirerende persoon in de wereld van vandaag. Ik zag zojuist zijn TEDtalk op het Binnenhof nog en keer terug. Hoe kan er zoveel talent verenigt zijn in slechts 1 persoon…un-fucking-believable! Een fantastisch spreker, mindblowing creatief en ook nog eens sociaal betrokken. Nog maar eens een diepe buiging voor hem. Hieronder twee presentaties:

Bruce Riley


Ja nou, gewoon, je begint en je ziet wel wat het wordt… Irritant van die mensen die niet kunnen vertellen wat ze doen, maar ondertussen maakt meneer Riley wel fantastisch strakke kleurexplosies die je naar binnen zuigen in hun intensiteit. Psychedelische trips vol met de wonderlijke texturen en patronen waarover je je in de natuur ook zo kan verwonderen. Microscopische levensvormen op macroformaat. Hier de LINK naar zijn site en hieronder een kort portret [5min] van de kunstenaar:

sidi larbi cherkaoui



De Belgische choreograaf Sidi Larbi Cherkaoui in beeld gebracht in het programma Het uur van de Wolf [kijk hier] Schitterend hoe een danser zijn filosofische inzichten in vorm en beweging weet uit te drukken en bovendien ook nog eens kan uitleggen aan dansers wat zij dansen, hoe dat moet en hoe zij daar kunnen komen. Pure poëzie in gebarentaal.

kunstbelevenis

Dripped is een korte [10min] animatiefilm, die swingt en betovert. Aanvankelijk dacht ik dat het ging over de manier waarop kunst je waarneming kan veranderen en hoe een mens intens kan genieten van kunst wanneer je het volledig door je heen laat gaan. Zo kun je het nogsteeeds zien, maar het blijkt het proces van Jackson Pollock te zijn; hoe hij zelf tot zijn eigen stijl is gekomen. Heerlijke korte film!

the sand storm [met Ai WeiWei]

Ik zat naar een fijn kort [10min] dystopisch science fiction filmpje te kijken dat op een of andere manier bleef boeien en ik bedacht me dat dat misschien wel kwam omdat 1 van de hoofdpersonen op Ai WeiWei leek. Het bleek hem echt te zijn en daarmee krijgt zo’n filmpje gelijk meer politieke lading. Daarnaast is het een heel originele manier om een verhaal in filmvorm te vertellen: hoogst origineel!

bevroren tijd


Adam Magyar kijkt anders naar de wereld dan de meesten van ons; hij ziet voortschrijdende momenten en hoe alles in die momenten vervluchtigt tot onbelangrijkheid. Hij heeft een manier gevonden om die momenten te vangen en het resultaat is betoverend. Over hoe de loop der dingen in anonimiteit toch ook intimiteit weet te bewaren. In deze TEDtalk spreekt hij zelf zoals zijn werk; hij zuigt je langzaam zijn wereld in:

Posted in art

francis bacon

Three Studies for Figures at the Base of a Crucifixion c.1944

large
Ze zijn afstotend, weerzinwekkend en lijken uitingen van pijn en lijden te zijn, maar tegelijkertijd zijn ze fascinerend, erotisch en krachtig. Het roept vragen bij me op naar de aard en de reden van dit lijden. Het rechter paneel ziet eruit alsof de pijn wordt veroorzaakt door eigen handelen, het wezen op het middenpaneel lijkt nog te wachten op wat komen gaat, maar de extase is voor mij evident en de duidelijke erotische vormen ook. Het linker paneel lijkt afgedankt te zijn, klaar, genegeerd.

De kracht van dit werk is voor mij te vinden in de woeste expressie van de vormloze lichamen, die slechts hier en daar hun menselijkheid verraden, waarmee tegelijk de onmenselijkheid wordt benoemd. Het zijn de uitgebeelde emoties die hier worden getoond die mij nieuwsgierig maken. Hoe voelt het om dat wezen te zijn? De museale omgeving en het feit dat dit geen echte wezens, maar geschilderde doeken zijn, zorgen voor een veilige afstand tot dat wat getoond wordt, zodat ik het aandurf me in deze wereld te storten en me over te geven aan deze prachtige rauwe taal.

In de details van de achtergrond die slechts de suggestie van ruimte aangeeft en een aanzet tot meubilair, vind ik het verbluffend hoe met zo weinig zoveel wordt gezegd. Er is gevochten met materiaal en slechts dit weinige is er uit de strijd gekomen. Beschaving is niets meer dan een dun laagje, waaronder een dierlijke natuur verborgen zit. Dan zijn er de monumentale vormen zelf met hun lijkachtige kleuren waarop eveneens woest is gewerkt. Zij bezitten alleen nu en dan detail, maar dat is dan ook steevast zo goed getroffen dat je bij iedere penseelstreek wilt blijven stilstaan. De kunst is hier eens geen motor van het denken; het is integendeel begriploos en schreeuwt zijn waarheid uit naar mij als toeschouwer.

Dit werk vraagt na de aanschouwing een momentje rust; het is een louterende ervaring die me achterlaat met euforie, walging en mededogen. Ik voel geen enkele behoefte tot een interpretatie in de zin dat ik wil begrijpen wat de schilder heeft gemaakt of om zelf een verhaal te construeren. Dit is werk dat ik alleen maar hoef te ervaren door er naar te kijken en me door mijn prikkels te laten leiden: moet je dit zien! En dat! Whoa…heftig! Als niets menselijks mij vreemd is, dan zou ik ook dit moeten kunnen herkennen en ergens diep van binnen roert zich iets dat instemmend gromt. Iets dat zich met de aanschouwing van dit werk laat bezweren. Ik heb me als een vampier gevoed aan dit werk.