luiheid

Ik ben te lui om zelf een blogbericht te schrijven, dus kopieer ik dit bericht van één van mijn favoriete blogs: www.visionair.nl:

cynisme komt voort uit luiheid

Waarom zijn mensen niet bereid om zich in te zetten voor goede doelen? In dit artikel betoog ik dat deze onwil voortkomt uit luiheid. Deze luiheid wordt vervolgens gerechtvaardigd door cynisme. Oftewel: men doet alsof ze redenen hebben om niets te doen, terwijl ze die in feite helemaal niet hebben. Zoals ik in een eerder artikel al zei, kunnen we ons vanaf nu de rest van het jaar bezig houden met alle problemen in de wereld. En dat zijn er nogal wat. Gelukkig leven we in een tijd waarin individuen meer invloed hebben op de wereld dan ooit tevoren. Vooral wij rijke westerlingen hebben:

– veel vrije tijd
– snelle globale communicatie en transport
– de potentie veel mensen te bereiken via het internet
– genoeg vrij te besteden geld
– de mogelijkheid om kennis te nemen, en gebruik te maken, van wetenschappelijke inzichten

Toch is het een onmiskenbare waarheid dat de meeste mensen zich niet bijzonder inspannen voor goede doelen. Onze inbreng gaat vaak niet verder dan een kleine donatie. En zelfs daar moeten hulporganisaties smeken en bedelen. Hoe komt het dat wij, ondanks al onze rijkdommen, niet bereid zijn om echt iets aan de problemen te doen? De filosoof Peter Singer vraagt zich hetzelfde af. Door middel van een pakkende analogie weet hij het probleem goed weer te geven:

Singers voorbeeld werpt deze vraag op: “Waarom zijn mensen wél bereid om te helpen wanneer het probleem dichtbij is, maar niet wanneer het probleem verder weg is?” Hierop zijn talloze antwoorden mogelijk. Singer betoogt dat het allemaal een ver-van-je-bed show is, waardoor je niet even sterk gemotiveerd raakt om te helpen. Desalniettemin hebben we wel de verplichting om te helpen, ook wanneer het probleem duizenden kilometers verderop is. Er zijn drie hoofdredenen waarom sommige problemen minder sterke reacties teweeg brengen:

– De voorrang van handelen boven nalaten; het is minder erg om niets te doen, dan om zelf iets slechts te doen. (zie bv. het trolleyprobleem)
– De voorrang van nabije gevolgen boven ver weg gelegen gevolgen; wanneer iets dicht bij huis gebeurt heeft het een grotere impact dan wanneer het ver weg gebeurt.
– De voorrang van persoonlijke verantwoordelijkheid boven groepsverantwoordelijkheid; als jij de enige bent die kan helpen, ben je eerder geneigd om actie te ondernemen dan wanneer andere mensen ook kunnen helpen. Je kan dan namelijk altijd de schuld bij de rest van de groep leggen.
(Deze drie redenen zijn onderdeel van Samuel Scheffler’s Phenomenology of Agency.)

Dit geeft ons een theorie waarom mensen niets doen, maar deze theorie zegt ons niets over de redenen die mensen zelf geven voor hun inactie. Er mist nog een belangrijke component: cynisme. Met cynisme bedoel ik hier: de gedachte dat jij als individu niets kan doen om de problemen in de wereld te verhelpen. Vaak is dit sterk gekoppeld aan de gedachte dat specifieke goede doelen niet effectief zijn. Cynisme is een manier om te rationaliseren waarom jij als moreel persoon niets doet om al die stervende kinderen te helpen, waarom je niets doet tegen de vernieling van de aarde door oliemachten, waarom je niet de straat op gaat om te protesteren tegen de overheid. Een cynische houding is lang niet altijd het gevolg van zorgvuldige overwegingen. Veel vaker zal je merken dat mensen cynisch zijn ten opzichte van een goed doel of ten opzichte van een probleem, als intern mechanisme om niet toe te hoeven geven dat ze eigenlijk gewoon te lui zijn. Mensen zijn niet bereid hun energie te investeren in het oplossen van wereldproblemen. Maar dat komt niet voort uit hun cynisme – hun cynisme komt voort uit hun luiheid. Cynisme is vaak niet meer dan een rechtvaardiging voor luiheid – een manier om niet toe te hoeven geven aan jezelf dat je in feite mensen laat sterven omdat je te lui bent om het verdrinkende kind in de vijver tot hulp te schieten.

[bron: http://www.visionair.nl]
Nieuwsgierig naar Peter Singer? Bekijk zijn TEDtalk:

onvoorwaardelijkheid

Hoe is het om een kind groot te brengen dat op een fundamentele manier van je verschilt (zoals een wonderkind, of een kind met een handicap of een crimineel)? In deze ontroerende talk deelt schrijver Andrew Solomon wat hij geleerd heeft uit tientallen gesprekken met ouders, terwijl hij hen vroeg waar de scheidslijn ligt tussen onvoorwaardelijke liefde en onvoorwaardelijke acceptatie.

the act of killing

Het is één van bloederigste bladzijdes uit de geschiedenis van het land, maar gek genoeg een die buiten Indonesische grenzen altijd sterk onderbelicht is gebleven. Nadat het leger in 1965 middels een militaire coup aan de macht komt, begint een grootschalige vervolging van de oppositie. Deze mensen werden door het leger als communisten bestempeld en één voor één afgevoerd naar kampen. Onder leiding van lokale gangsters roeiden de zogenaamde doodseskaders minstens één miljoen van deze vermeende communisten uit. Documentairemaker Joshua Oppenheimer deed ruim tien jaar onderzoek naar deze doodseskaders en hun slachtoffers.

Het bijzondere aan The Act of Killing is dat juist niet de slachtoffers aan het woord worden gelaten, maar de daders. Het is haast onvoorstelbaar, maar de sadistische kampleiders lopen nog altijd vrij rond in het land. Sterker nog, ze genieten zelfs de nodige aanzien in de samenleving en worden neergezet als rolmodellen voor de jeugd. In het kader van de documentaire wordt hen gevraagd om hun ervaringen als kampleiders te verfilmen in elk genre dat ze willen. Zo komen er klassieke filmnoir- en gangsterscènes voorbij, maar ook westernscènes en uitbundige musicalnummers. De film die de kampleiders maken is echter vooral een middel voor Oppenheimer om hen in het dagelijks leven te kunnen volgen. Dit levert een aantal vreemde taferelen op, die je af en toe de mond doen openvallen van verbazing. Wanneer Anwar Congo (de hoofdpersoon in kwestie) voor in beeld verschijnt, heeft hij met zijn spierwitte pluizige haar en kleurrijke outfit op het eerste gezicht wel iets weg van Nelson Mandela. Het is moeilijk voor te stellen dat achter zijn pretoogjes en rimpelige gezicht een seriemoordenaar schuilgaat, totdat hij een stuk ijzerdraad en een houten plank tevoorschijn haalt. Vervolgens geeft Congo een demonstratie van de meest effectieve manier om een communist te executeren. Hij had de methode opgepikt uit een oude gangsterfilm en begon hem te gebruiken omdat het minder rommel gaf om op te ruimen. Op deze manier heeft de man in slechts een paar jaar tijd honderden, zo niet duizenden mensen om het leven gebracht. Gelukkig biedt het naspelen van de gebeurtenissen toch nog enige vergelding. Wanneer Congo later in de film zelf in positie van de slachtoffer wordt gezet, dringt het besef opeens door. De catharsis is helemaal compleet wanneer hij een van de locaties bezoekt en letterlijk ziek wordt van wroeging.

De laconieke manier waarop de kampleiders hun verhaal doen, alsof het de normaalste zaak van de wereld is, is ronduit angstaanjagend. Voor hen gaat het leven dan ook gewoon door. Al snel blijkt dat dictatuur en corruptie nog steeds aan de orde van de dag zijn. Op openlijke wijze perst een van de kampleiders voor het beeld van de camera een winkelier af en koopt hij de arme bevolking om om op zijn politieke partij te stemmen. Vervolgens bezoeken ze een peprally van de Pancasila Youth, een paramilitaire organisatie die angstvallig veel overeenkomsten vertoont met de Duitse Hitlerjugend en die het volk nog altijd probeert de hersenspoelen met waanbeelden over de dreiging van het communisme. Of het land echt ooit beter zal worden is dus nog maar de vraag. Gelukkig weet Oppenheimer met zijn documentaire de situatie eindelijk aan de kaak te stellen. Hoe hij het vertrouwen van de kampleiders heeft weten te winnen en ze zo openlijk hun verhaal kan laten vertellen is een prestatie van formaat. The Act of Killing geeft een weerzinwekkende inkijk in de psyche van de moordenaars en kan worden gezien als een echte eyeopener.

[bron: filmtotaal]

De film is te zien op uitzending gemist, maar alleen tussen 22-06uur, vanwege leeftijdrestricties; klik HIER

mocht hij daar niet meer te zien zijn, lukt het altijd nog via streamingsites zoals Putlocker: http://putlocker.is/watch-the-act-of-killing-online-free-putlocker.html

Een uitgebreid interview met filmmaker Joshua Oppenheimer:

luchtpost

In deze TEDtalk een voorstel om een nieuwe infrastructuur te bouwen voor een ‘internet of matter’; een netwerk van drones die lichte pakketten vervoert. Dat klinkt als toekomstmuziek? Vergeet het maar, want Amazon is er al klaar voor en wacht alleen nog op goedkeuring van het trage bureaucratische Amerikaanse luchtverkeersbureau [of hoe zoiets ook moge heten]; alles is verder al gereed! De dronetechnologie zal nog veel gaan veranderen…en is al aardig op weg.

heel gewoon

wat een verademing om deze aflevering van Liefs Uit te zien; Camiel en Daniel zijn gewoon twee jongens die verliefd zijn op elkaar zonder stigmatiserend of problematiserend gedoe eromheen. Alle problemen rondom homoseksualiteit worden weliswaar besproken [en bovendien erg goed verwoord], maar het moge duidelijk zijn: het zijn niet hun problemen, maar hooguit maatschappelijke problemen. Wat mij betreft zijn dit de nieuwe ambassadeurs…maar ja…dan moet de IND wel een handje meehelpen door een verblijfsvergunning toe te staan…

bekijk de uitzending HIER via Uitzending Gemist

geschiedenis der mensheid

Vandeweek ben ik door een vriendin op een fijne online lezingenserie van Coursera gewezen: A brief history of mankind, verzorgd door de universiteit van Jerusalem, wat duidelijk hoorbaar is aan het accent van Yuval Noah Harari, maar dat is voor Nederlandse oren eigenlijk juist heel prettig. Ik heb de eerste lezingen bekeken en ze zijn fascinerendr; heel eigen visies op de menselijke geschiedenis waaruit een heel ander mensbeeld spreekt dan we doorgaans voorgeschoteld krijgen. In het youtubefilmpje introduceert hij zichzelf en de ‘cursus’.

About 2 million years ago our human ancestors were insignificant animals living in a corner of Africa. Their impact on the world was no greater than that of gorillas, zebras, or chickens. Today humans are spread all over the world, and they are the most important animal around. The very future of life on Earth depends on the ideas and behavior of our species. This course will explain how we humans have conquered planet Earth, and how we have changed our environment, our societies, and our own bodies and minds. The aim of the course is to give students a brief but complete overview of history, and to answer some basic historical questions such as:

What is religion?
What is an empire?
What is money?
What is science?
What is capitalism?
Why did almost all societies believe that women are inferior to men?
Does history have a direction?
Did people become happier as history progressed?
And what is the likely future of humankind?

adblock

Nog steeds kom ik wel eens mensen tegen die geen adblock add-on hebben geïnstalleerd op hun computer/browser. Wat een chaos aan advertenties, banners en pop-ups, bah! En het is zo gemakkelijk om er vanaf te komen! Facebook, YouTube, Gmail, Google, ja, zelfs pornosites…allemaal zonder irritante reclames. Natuurlijk zullen de meeste mensen het allang gebruiken of kennen, maar voor diegenen die het nog niet kennen: internet is echt veel fijner zonder die zooi! Nadelen zijn er eigenlijk niet; sites laden net zo snel…en misschien wel sneller omdat de reclames niet geladen worden. Het enige dat ik zou kunnen verzinnen is een moreel bezwaar doordat veel mensen met bijvoorbeeld populaire youtubekanalen geld verdienen door advertenties te plaatsen op de site…en dat lopen ze nu mis, jammer dan!

adblock voor Explorer
adblock voor Chrome
adblock voor Firefox
adblock voor Safari