the act of killing

Het is één van bloederigste bladzijdes uit de geschiedenis van het land, maar gek genoeg een die buiten Indonesische grenzen altijd sterk onderbelicht is gebleven. Nadat het leger in 1965 middels een militaire coup aan de macht komt, begint een grootschalige vervolging van de oppositie. Deze mensen werden door het leger als communisten bestempeld en één voor één afgevoerd naar kampen. Onder leiding van lokale gangsters roeiden de zogenaamde doodseskaders minstens één miljoen van deze vermeende communisten uit. Documentairemaker Joshua Oppenheimer deed ruim tien jaar onderzoek naar deze doodseskaders en hun slachtoffers.

Het bijzondere aan The Act of Killing is dat juist niet de slachtoffers aan het woord worden gelaten, maar de daders. Het is haast onvoorstelbaar, maar de sadistische kampleiders lopen nog altijd vrij rond in het land. Sterker nog, ze genieten zelfs de nodige aanzien in de samenleving en worden neergezet als rolmodellen voor de jeugd. In het kader van de documentaire wordt hen gevraagd om hun ervaringen als kampleiders te verfilmen in elk genre dat ze willen. Zo komen er klassieke filmnoir- en gangsterscènes voorbij, maar ook westernscènes en uitbundige musicalnummers. De film die de kampleiders maken is echter vooral een middel voor Oppenheimer om hen in het dagelijks leven te kunnen volgen. Dit levert een aantal vreemde taferelen op, die je af en toe de mond doen openvallen van verbazing. Wanneer Anwar Congo (de hoofdpersoon in kwestie) voor in beeld verschijnt, heeft hij met zijn spierwitte pluizige haar en kleurrijke outfit op het eerste gezicht wel iets weg van Nelson Mandela. Het is moeilijk voor te stellen dat achter zijn pretoogjes en rimpelige gezicht een seriemoordenaar schuilgaat, totdat hij een stuk ijzerdraad en een houten plank tevoorschijn haalt. Vervolgens geeft Congo een demonstratie van de meest effectieve manier om een communist te executeren. Hij had de methode opgepikt uit een oude gangsterfilm en begon hem te gebruiken omdat het minder rommel gaf om op te ruimen. Op deze manier heeft de man in slechts een paar jaar tijd honderden, zo niet duizenden mensen om het leven gebracht. Gelukkig biedt het naspelen van de gebeurtenissen toch nog enige vergelding. Wanneer Congo later in de film zelf in positie van de slachtoffer wordt gezet, dringt het besef opeens door. De catharsis is helemaal compleet wanneer hij een van de locaties bezoekt en letterlijk ziek wordt van wroeging.

De laconieke manier waarop de kampleiders hun verhaal doen, alsof het de normaalste zaak van de wereld is, is ronduit angstaanjagend. Voor hen gaat het leven dan ook gewoon door. Al snel blijkt dat dictatuur en corruptie nog steeds aan de orde van de dag zijn. Op openlijke wijze perst een van de kampleiders voor het beeld van de camera een winkelier af en koopt hij de arme bevolking om om op zijn politieke partij te stemmen. Vervolgens bezoeken ze een peprally van de Pancasila Youth, een paramilitaire organisatie die angstvallig veel overeenkomsten vertoont met de Duitse Hitlerjugend en die het volk nog altijd probeert de hersenspoelen met waanbeelden over de dreiging van het communisme. Of het land echt ooit beter zal worden is dus nog maar de vraag. Gelukkig weet Oppenheimer met zijn documentaire de situatie eindelijk aan de kaak te stellen. Hoe hij het vertrouwen van de kampleiders heeft weten te winnen en ze zo openlijk hun verhaal kan laten vertellen is een prestatie van formaat. The Act of Killing geeft een weerzinwekkende inkijk in de psyche van de moordenaars en kan worden gezien als een echte eyeopener.

[bron: filmtotaal]

De film is te zien op uitzending gemist, maar alleen tussen 22-06uur, vanwege leeftijdrestricties; klik HIER

mocht hij daar niet meer te zien zijn, lukt het altijd nog via streamingsites zoals Putlocker: http://putlocker.is/watch-the-act-of-killing-online-free-putlocker.html

Een uitgebreid interview met filmmaker Joshua Oppenheimer:

Advertenties

malaku

De Nederlandse Molukkers, trots krijgervolk in verbanning, vormen een hechte gemeenschap. De heimwee naar het land van oorsprong bindt hen, samen met de woede over wat hun is afgenomen en de kracht die ze putten uit hun eergevoel. Op hun motorfietsen voelen ze zich de dappere strijders van weleer, die met hun verschijning respect afdwingen. Michael Schaap lift met ze mee, in zijn zoektocht naar het wezen van de woede die hen drijft.[bron:www.indisch4ever.nu]

Gefascineerd door de heersende hokjesgeest gaat programmamaker Michael Schaap op veldonderzoek binnen de leefwereld van aansprekende Nederlandse subculturen. Hoe verhouden mensen binnen een hechte gemeenschap zich tot elkaar en hoe staan zij ten opzichte van buitenstaanders? Wat wordt als afwijkend gedrag gezien? Wat is er nodig om uit de groep te stappen of te worden gestoten? Met een knipoog naar de klassieke volkenkundige, gestoken in driedelig pak met strik, ontleedt de Hokjesman de mens als groepsdier.

“Van alle landen en volkeren waar ik kwam, vond ik geen vreemdsoortiger slag dan de Nederlanders. Niet één volk, maar een tombola vol culturen, verenigingen en groepen. Met vreemde stammen en exotische gemeenschappen. Zoals de klassieke volkenkundigen voor mij zoek ik ze op, ontleed ze, meet ze en doorgrond ze.”

De Hokjesman waagt zich acht afleveringen lang in het milieu van Volendammers, Molukkers, boeren, autonomen, mariniers, antroposofen, SP-ers en edellieden. Binnen de groepen die hij onderzoekt kijkt hij nadrukkelijk naar geschreven en ongeschreven wetten, regels, codes en taboes. Zijn doel is niet alleen het blootleggen van de geheimen van de betreffende gemeenschap. Hij wil ook lering trekken uit de mogelijke kwaliteiten van de kliek; uit de omgangsvormen, de handigheidjes en de overlevingsstrategieën. Wie de Hokjesman volgt op zijn safari in eigen land ontdekt de rimboe in zichzelf.[bron: VPRO]

bekijk hier de aflevering op uitzending gemist…en ook de uitzending over de autonomen is aan te bevelen!

de kapitale kracht van geluk

Vorige week werd de voorzet al gegeven in de thema-uitzending, maar nu is dan de eerste aflevering van Tegenlicht uitgezonden. De kapitale kracht van geluk: Vertrouwen, openheid en liefde zijn begrippen die iedere manager doen huiveren. Toch werd de Braziliaanse topondernemer Ricardo Semler er schatrijk mee. Iedereen wil weten welke toverformule hij heeft. Een hartverwarmende bedrijfscultuur die me deed denken aan die uitzending van vorig jaar, waar een fabriek in Mondragon, Baskisch Spanje werd bezocht en waar de cooperatieve geest ondanks de crisis voor een geweldige economische groei zorgt en daarnaast voor tevreden en gelukkige werknemers. Een zich verspreidende olievlek. Ook Ricardo Semler gaat uit van dezelfde mensbeelden en doet er boeiende sociologische uitspraken over. De aflevering van deze week is HIER te vinden; een aanrader! Schermafbeelding 2013-02-05 om 23.34.04

de thema’s van 2013

VPRO’s Tegenlicht brengt in januari traditiegetrouw een vooruitblik op wat ze het komende jaar aan uitzendingen verwachten. De thema’s zijn niet heel anders dan vorig jaar, maar gelukkig waren dat interessante zaken: de grenzen van ons geldsysteem, alternatieve economien, de vooruitgangsgedachte en de maakbaarheid van de maatschappij. Telkens weer een aanrader! Bekijk de aflevering HIER op uitzending gemist.
Schermafbeelding 2013-01-25 om 08.08.42

stemwijzer

gisteren in Tegenlicht: dichter op Nederland. Een bevlogen uitzending vol schoonheid en geheel andere visies dan er in debatten naar voren komen.

Door de val van het kabinet krijgt Nederland in 2012 geen echte troonrede. Maar nooit snakten we zo hardnekkig naar een verhaal over hoe het ons vergaat en waar we heengaan. Tegenlicht komt daarom – twee dagen voor de verkiezingen – met zijn hoogsteigen troonrede voor ons geplaagde land. Ramsey Nasr, onze Dichter des Vaderlands, is de gids van dienst. Hij neemt ons mee naar de werkelijkheid van Nederland op een keerpunt.

Met als uitgangspunt de gedachte: over onszelf zijn we eigenlijk heel tevreden, maar over het land maken we ons grote zorgen. Dat gevoel hangt samen met het besef van waar we vandaan komen: geobsedeerd door welvaart, alles reducerend tot meetbaar geluk op de economische thermometer, verdrinkend in mateloosheid. Door onze vrijheden de das omgedaan. We beseffen dat we op een keerpunt staan, maar hoe we met die nieuwe werkelijkheid om moeten gaan, daar hebben we geen idee van. Hoe geven we Nederland een duurzaam perspectief?

Ramsey Nasr maakt voor Tegenlicht de stand van het land op, samen met de bestuurders van een politievakbond, een academisch ziekenhuis en een scholengemeenschap. Vlaggendragers van de drie grote pijlers waarop ons land rust: Veiligheid, Zorg en Onderwijs. Tussen frustratie, hoop en daadkracht tonen zij hoe we ons land voorbij de crisis kunnen voeren, om het te laten bloeien en groeien.

bekijk de uitzending hier op uitzending gemist

ondertussen in…

erg melig natuurlijk, maar na een tijdje ga je je toch bedenken wat een werk het is geweest en ondertussen zie je veel beelden van eh…china

ander nieuws uit china: filmpje van een paar chinese meisjes die vertellen over hoe zij naar de westerse wereld kijken, een ander over een fascinerende chinese kunstenaar, een nieuw ontwerp voor de randstadrail en tenslotte een soort postcodeloterij straatprijs, maar dan wel helemaal zelf verdiend.

Tenslotte nog dit: Al meer dan 15 jaar is de cameraman en ecoloog John D. Liu bezig met zijn wereldwijde missie om woestijnen te vergroenen en biodiversiteit te herstellen. Het begon allemaal in 1995 toen Liu het Löss-plateau in China filmde en uiteindelijk de documentaire ‘hope in a changing climate’ maakte. Tegenlicht maakte er de aflevering ‘groen goud’ van en is in zijn geheel te zien via uitzending gemist. hieronder de trailer:

samen

In VPRO’s Tegenlicht een uitzending over het Baskische antwoord in de economische crisis. Tegenlicht bivakkeert in het stadje Mondragón, waar het overgrote deel van de bevolking werkt in coöperaties. Elke werknemer is er mede-eigenaar en men beslist samen welke keuzes het bedrijf moet maken. Met succes, ook in deze economisch harde tijden. Mondragon maakt hoogtechnologische producten en is als 7e grootste bedrijf van Spanje uitgegroeid tot een multinational met vestigingen over de hele wereld. Het vormt een utopische samenleving in de samenleving.

De link op uitzending gemist werkte bij mij niet, maar ik heb hem HIER GEZIEN

De VN heeft 2012 uitgeroepen tot jaar van de cooperatie: